poimenidou.gr - Κεντρική Σελίδα

σχετικά με μας | χάρτης τόπου | συνδέσειςfrançais

Βιογραφικό Ποίηση Πεζά Επικοινωνία

 

προηγούμενο επόμενο

Τα ζυνίχια δεν κάναν λάθος

Εισαγωγή

Κεφάλαια

 

 

Η έξοδος

Οι καμπάνες των εκκλησιών χτυπούν χωρίς σταματημό, φασαρία γίνεται στο σπίτι, οι μεγάλοι πηγαινοέρχονται σα να ετοιμάζονται για ξαφνική μετακίνηση, πράγμα απίθανο τις κρύες μέρες του χειμώνα.  Δεν είναι εποχή να φύγουν στα «παρχάρια», στις εξοχές για «αλλαγή».

Οι γυναίκες του σπιτιού ψάχνουν τα πιο απαραίτητα πράγματα στην κουζίνα, στο ρουχισμό· οι άντρες ετοιμάζουν και σφιχτοδένουν τους μποξάδες.  Λίγα τα εφόδια μα αναγκαία για την πορεία: κάνα στρώμα, κάνα μιντέρι, παπλώματα μάλλινα σεντονιασμένα, το μπαχράτς για το νερό, ο ταβάς για το χαβίτς.

Τα παιδιά άλλο πανικοβάλλονται κι άλλο τρέχουν ολόγυρα χωρίς να κατανοούν καλά-καλά τί συμβαίνει, ίσα για να μπερδεύονται στη γενική φούρια και να δημιουργείται κίνηση ίδια με το κύμα της θάλασσας που φουσκώνει και ξεσπά αφρίζοντας.  Έτσι έμοιαζε η οχλαγωγία μέσα στο σπίτι.  Στα χοντρά θέματα μεθοδικότητα και ηρεμία, στις μικροπρομήθειες, στα χρειώδη πανικός.

«Το άλας, φωνάζει η καλομάνα, το σακούλ με τ’ άλας μη νεσπάλετε.»  Πιστή στις συνήθειες των ηλικιωμένων η «γραία» δεν ξεχνά το πιο πολύτιμο κατά την κρίση της εφόδιο.

Το εικόνισμα το έχει ο παππούς, ο αρχηγός της οικογένειας, ο pater familias, σοβαρός, λιγομίλητος, τραγικά υπεύθυνος, αφήνει να περάσουν οι νεώτεροι για να κλείσει τελευταίος την πόρτα, μη συμβεί τίποτε, να τα βρουν όλα στη θέση τους επιστρέφοντας μετά τη μπόρα «περαστική θα είναι» σκέφτεται καθώς σφαλίζει την εξώθυρα.

Οι νεαρότερες γυναίκες και οι κοπέλες με το στόμα κλειστό προσπαθούν να αυτοκυριαρχηθούν, κάνουν υπομονή, τηρούν το «μας» δηλαδή δεν αρθρώνουν κουβέντα μπροστά στους άνδρες, από σέβας μένουν βουβές κι αφήνουν τους «άγουρους» να κάμουν κουμάντο, καθώς απαιτεί το έθιμο να σεμνύνονται δηλαδή κάθε μεγαλύτερό τους άνδρα στην ηλικία ή την ιεραρχία και σαν ένδειξη υπακοής να μην μιλούν μπροστά του.

Στην έξοδο της Γαράλης συναντιόμαστε με τις άλλες φαμελιές· θα δούμε πώς θα διαμορφωθεί η κατάσταση, προς τα πού τραβά ο δρόμος.  Ένα είναι σίγουρο· ο δρόμος μοιάζει νά 'ναι μακρύς.

Εμείς, τα παιδιά, επωφελούμαστε από την αναμονή αυτή, δε χάνουμε καιρό, όσο να μας αντιληφθούν και να μας μαλώσουν στρωνόμαστε στο παιχνίδι, το «κοτς» το είχαμε κρυμμένο στην τσέπη μας.  Τί ανάγκη έχουμε, σάμπως θα φύγουμε μοναχά μας;  Η οικογένεια είναι συμπαγής, οι πατριώτες είμαστε όλοι μαζί, κι αυτό μας κάνει μέσα στο παιδικό μυαλό μας να τα βλέπουμε όλα καλά.

Νάτο και το σχολείο μας, και η Εκκλησία μας δίπλα.  Σε κάνα-δυο Κυριακές θά 'μαστε πίσω να την λειτουργήσουμε και θα ξανακουσθούν χαρούμενες φωνούλες παιδικές στην αυλή του σχολείου μας.  Ουδέν πρόβλημα.

Το καραβάνι ξεκινά.  Η έξοδος είναι αξιοπρεπής, κυμπάρικη: δεν υπάρχουν κλάματα, δεν υπάρχει φανερός σπαραγμός.  Μάλλον τα πράγματα είναι δύσκολα, γι' αυτό και η καρτερία μάς καθοδηγεί από το ξεκίνημα κιόλας για ν’ αντέξουμε την οδύνη.

Μάλλον, έτσι ακούστηκε, η πορεία μας κατευθύνεται προς τα μεσόγεια της Τουρκίας, θ’ απομακρυνθούμε από τα παράλια του Εύξεινου Πόντου.  Ας είναι κι έτσι, αρκεί να είμαστε ενωμένοι, να μη σκορπίσουμε, να μην χαθούμε.

«Ε, δάσκαλε, ακούγεται κάποιος από πίσω μακριά, ντο νουνείζ, θα σουρουνεύκουμες;»

Ο Χαράλαμπον δε μιλά, κρατά τη βέργα, αυτήν που έδινε τον τόνο όταν κάμναμε το μάθημα της ωδικής, αυτήν που έδειχνε τα λάθη μας και τα σωστά μας στον πίνακα· μένει βουβός· όσο νά 'ναι κάτι δεν πάει καλά.

Ίσως σκέφτεται «και τί να γυρεύουμε στα εσωτερικά και στα άξενα μέρη της Τουρκίας, παράλιοι εμείς, ξένοι στα έρημα δύσβατα μέρη;»

Τέλος μοιάζει ν’ αποχαιρετά με το βλέμμα όσα αφήνουμε πίσω: το σχολείο, το πανδοχείο, τα βυρσοδεψεία, το αρχοντικό κονάκι... 

  «Έι κιτιτέι...

Τί μέλλει γενέσθαι;»


 

χαβίτς: κουρκούτι  επιστροφή
καλομάνα
: γιαγιά 
επιστροφή
νεσπάλω
: ξεχνώ 
επιστροφή
ο άγουρον
: άνδρας 
επιστροφή 
Ντο νουνείζ, θα σουρουνεύκουμες;
: Τί σκέφτεσαι, θα ταλαιπωρηθούμε; 
επιστροφή 

προηγούμενο επόμενο

 

• Κεντρική Σελίδα • Βιογραφικό • Ποίηση • Πεζά • Επικοινωνία •
σχετικά με μας / χάρτης τόπου / συνδέσειςfrançais

Πνευματικά Δικαιώματα © 2002-2006 Ελένη Ποιμενίδου