poimenidou.gr - Κεντρική Σελίδα

σχετικά με μας | χάρτης τόπου | συνδέσειςfrançais

Βιογραφικό Ποίηση Πεζά Επικοινωνία

 

προηγούμενο επόμενο

Τα ζυνίχια δεν κάναν λάθος

Εισαγωγή

Κεφάλαια

 

 

Τα ζυνίχια δεν κάναν λάθος

Προτού ξεσπάσει η Καταστροφή, στο πανδοχείο μας, στη Γαράλη Κερασούντος ένας Δερβίσης περαστικός από τα μέρη μας, στα χέρια ένα πελώριο κεχριμπαρένιο κομπολόι, προείπε τον ξεριζωμό μας.

Στην παρέα των μειζετέρων είχα προσκολληθεί κι εγώ, μικρός και θαμπωμένος από τα ζυνίχια του κομπολογιού του που κραπ, κραπ, κραπ τα έριχνε ένα-ένα προς τα κάτω και καθαρά κι αργά έλεγε τις μαντικές του φράσεις «Οι καμπάνες ηχούν αλλά οι εκκλησίες σας είναι άδειες, οι Άγιοί σας είναι φευγάτοι, δεν σας προστατεύουν πια, σε λίγο θα τους ακολουθήσετε κι εσείς, κανείς δε θα μείνει πίσω… και από ένδεκα θα επιζήσουν μόνον δύο…»

Η εικόνα έμεινε για πάντα χαραγμένη στην ψυχή μου: Αξέχαστα βράδια γύρω από το τζάκι του πανδοχείου, Πόντιοι και Τούρκοι μία παρέα να λένε τα δικά τους, να φιλοσοφούν ήρεμα.

Είχαν ήδη οσμισθεί, στον αέρα που ανέπνεαν, τον κίνδυνο, και γιατί όχι, και τον Χάρο που βγήκε να θερίσει με το δρεπάνι του ό,τι η διαβολή και η κακιά ώρα πρόλαβε και έσπειρε, χωρίς να έχει ερωτηθεί ο απλός λαός και από τις δύο φυλές;

Απίστευτες οι εξελίξεις, αληθινή η πρόβλεψη του δερβίση.  Κι οι χάντρες, πώς και απ’ όπου κι αν γύριζε το κομπολόι στα δάχτυλα του δερβίση αυτές έλεγαν το ίδιο πράγμα, την ίδια φράση, την ίδια πραγματικότητα απίστευτη τότε, μα τώρα πέρα για πέρα αληθινή;  Τω όντι από ένδεκα έχουμε μείνει μόνον δύο.

Πού να βρίσκεται τάχατες ο δερβίσης;  Εάν τώρα μας έβλεπε θα μπορούσε να μας αναγνωρίσει;  Έτσι ρακένδυτους και ξυπόλυτους, απισχνασμένους και δυστυχείς με την αμφιβολία του αύριο στα μάτια;  Θα εύρισκε άραγε κάποια ομοιότητά μας με τα ανέμελα πειθαρχικά παιδιά που άκουγαν αφοσιωμένα, κοντά στη φωτιά και μέσα στη θαλπωρή της πατρικής οικογένειας, τις έμμεσες συστάσεις που ο εκπρόσωπος της άλλης πίστης εξέφραζε με παραβολές, για το δικό μας καλό, και για να μας  προετοιμάσει για την Οδύσσεια που πλησίαζε;

Αυτόν τον προστάτευε τότε η ουδέτερη μαντική του αχλή κι ο σεβασμός των Ποντίων για το ιερατικό σχήμα της άλλης θρησκείας.

Εμάς μας διέσωσε η ρήση του κομπολογιού ή η ενορατική του δύναμη;

Ένα είναι το σίγουρο:

       Τα ζυνίχια δεν κάναν λάθος.

 

προηγούμενο επόμενο

• Κεντρική Σελίδα • Βιογραφικό • Ποίηση • Πεζά • Επικοινωνία •
σχετικά με μας / χάρτης τόπου / συνδέσειςfrançais

Πνευματικά Δικαιώματα © 2002-2006 Ελένη Ποιμενίδου