poimenidou.gr - Κεντρική Σελίδα

σχετικά με μας | χάρτης τόπου | συνδέσειςfrançais

Βιογραφικό Ποίηση Πεζά Επικοινωνία

 

προηγούμενο επόμενο

Τα ζυνίχια δεν κάναν λάθος

Εισαγωγή

Κεφάλαια

 

 

Νεφέλη

 Στο σχολειό ο δάσκαλος ο Χαράλαμπον, στην αρχαία μυθολογία είχε αφιερώσει ένα μάθημα στη Νεφέλη, τη μητέρα του Φρίξου και της Έλλης, τέκνων του Αθάμαντα, η οποία για να γλυτώσουν τα παιδιά της από τη μητριά τους , τους έδωσε το χρυσόμαλλο κριάρι για να φύγουν μακριά.  Ο Ελλήσποντος πήρε το όνομα από την Έλλη όταν γλύστρησε κι έπεσε στα στενά και πνίγηκε.  Πάντα το είχα κατανοήσει έτσι: προορισμός τους ήταν ο Πόντος.

Ο μύθος αυτός μου άρεσε επειδή έδειχνε την έγνοια που είχε η Νεφέλη, μετά το θάνατό της, και παρουσιάσθηκε στα παιδιά της σαν όνειρο, σα συννεφάκι για να τους αποκαλύψει τον τρόπο διάσωσής τους, αφού βεβαίως τους εξασφάλιζε και το μέσο.

Η τόσο μεγάλη, και πέρα από τα δεσμά του θανάτου, αγάπη της μάνας, μου γλύκαινε την ψυχή.

Και ιδού τώρα είμαι κι εγώ σαν τον Φρίξο μόνος και υπεύθυνος για τη ζωή μου μαζί με τον Δημητρό, κι έχω κι εγώ τη δική μου Νεφέλη.

Ανεξίτηλη η εικόνα της μάνας μου, της Κυριακής τη Φυτοπουλάντ, που κείτεται στο χώμα ήρεμη μέσα στη νεκρική της γαλήνη, έχοντας για προσκέφαλο μία πέτρα πάνω στην οποία εγώ ακούμπησα το κεφάλι της, χωρίς να κλαίω και να πονώ: τότε για μένα δεν ήταν η μάνα νεκρή, αλλά η μάνα σε ώρα ανάπαυσης μετά από εξαντλητική πορεία.

Δεν είχα επίγνωση του τί συνέβαινε, η ανάμνηση λειτουργεί σα μηχανισμός που μ’ ένα «κλικ» μου φέρνει την εικόνα της «ωραίας κοιμωμένης» μάνας μου, της Νεφέλης.

Δε μας έδειξε στον ύπνο τον τρόπο διαφυγής, γιατί τρόπος διαφυγής δεν υπήρχε για μας.  Μόνον απαλά, σαν ευχάριστη αύρα παρηγορούσε τις δύσκολες μέρες μας, μας δρόσιζε το μέτωπο στη ζέστη, μας ζέσταινε τα παγωμένα χέρια στο κρύο.  Η εικόνα της μας στήριξε στη μελλούμενη ζωή μας όταν πια πορευτήκαμε μοναχοί μας.

Νοερά ήταν παρούσα, η ανάμνησή της την κρατούσε ζωντανή για μας.

Κι όσο μετά συναντούσαμε άτομα από το σόι των Φυτοπουλαίων, που ήτανε το πατρικό της, δε χρειαζότανε να ψάξουμε τη μορφή της, αυτόματα στο άκουσμα και μόνον του ονόματος Αυτή μορφοποιούνταν μπρος στα μάτια μας,

   άγγελος-φύλακάς μας: η δική μας ΝΕΦΕΛΗ.

 

προηγούμενο επόμενο

• Κεντρική Σελίδα • Βιογραφικό • Ποίηση • Πεζά • Επικοινωνία •
σχετικά με μας / χάρτης τόπου / συνδέσειςfrançais

Πνευματικά Δικαιώματα © 2002-2006 Ελένη Ποιμενίδου